آنها از خدا طلب آمرزش مىكنند . اما بنا بر تفسير دوم تسبيح و حمد ملائكه براى تنزيه خداوند از نسبت شرك به او است ، و استغفارشان نيز براى مشركانى است كه بيدار شده و ايمان آورده‌اند ، و راه توحيد را يافته و به سوى پروردگار يكتا باز گشته‌اند . جايى كه فرشتگان براى اين گناه بزرگ در مورد گروه با ايمان استغفار كنند به طريق اولى براى ساير گناهان آنها نيز استغفار خواهند كرد و شايد مطلق بودن آيه نيز به همين دليل است . نظير اين بشارت بزرگ در آيه 7 سوره مؤمن نيز آمده است : الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَه يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِه وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَعِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ : « حاملان عرش الهى و فرشتگانى كه پيرامون آن هستند تسبيح و حمد پروردگارشان مىگويند ، و براى مؤمنان استغفار مىكنند ، و مىگويند : پروردگارا ! رحمت و علم تو همه چيز را فرا گرفته ، مؤمنانى را كه از راه تو پيروى كردند بيامرز » . در پايان اين آيه به ششمين و هفتمين اوصاف پروردگار كه آن هم در زمينه غفران و رحمت است و تناسب نزديكى با مساله وحى و محتواى آن در مورد وظائف مؤمنان دارد اشاره كرده مىفرمايد : « آگاه باشيد خداوند آمرزنده و مهربان است » ( * ( أَلا إِنَّ اللَّه هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ) * ) . و به اين ترتيب مجموعه كاملى از اسماى حسناى خداوند را در رابطه با مساله وحى بيان مىكند ، و در ضمن اشاره لطيفى است بر اجابت دعاى فرشتگان در مورد استغفار براى مؤمنان ، بلكه علاوه بر آمرزش رحمتش را نيز بر آن مىافزايد كه فضل او عظيم است . در باره حقيقت « وحى » در پايان همين سوره به تناسب آيه 51 - 52 سخن